Materiały budowlane - normy i certyfikaty

Uregulowania dotyczące wprowadzenia do obrotu wyrobów budowlanych określa rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011 z dnia 9 marca 2011 r. [1], w skrócie CPR.

Od 1 lipca 2013 roku dla wszystkich wyrobów budowlanych producent jest zobowiązany wystawiać Deklarację Właściwości Użytkowych.

Od 1 lipca 2013 roku Europejskie Aprobaty Techniczne stopniowo są zastępowane Europejskimi Ocenami Technicznymi.

Od 1 października 2010 roku znak CE wymagany jest dla prefabrykowanych elementów konstrukcyjnych, łączonych na płytki kolczaste.

Od 1 stycznia 2012 roku znak CE obowiązuje dla litego drewna konstrukcyjnego. Od 1 września 2012 roku obowiązek taki dotyczy producentów konstrukcyjnego drewna klejonego.

Od 10 października 2015 roku obowiązek taki dotyczyć będzie producentów konstrukcyj­nego drewna litego, łączonego na długość, na złącza klinowe.

 

Przy budowie konstrukcji budynku należy stosować drewno oznakowane znakiem CE

Drewno nie oznakowane znakiem CE nie może być stosowane przy budowie elementów konstrukcyjnych budynku.

 

  1. Drewno i drewnopochodne materiały konstrukcyjne

Drewno konstrukcyjne

Elementy konstrukcji budynku należy wykonywać z drewna iglastego - w warunkach polskich jest to zwykle drewno sosny, jodły, świerka lub modrzewia.

Drewno konstrukcyjne powinno być sklasyfikowane wytrzymałościowo sposobem wizualnym lub maszynowym, odpowiednio do zasad podanych w normie PN-EN 14081-1 + A1: 2011 [2]. W Polsce sortowanie wytrzymałościowe metodą wizualną przeprowadza się według normy PN-D-94021:2013-10 [3] do klas KG (klasa gorsza), KS (klasa średnia) i KW (klasa wyższa).

W tabeli 1 podano klasy sortownicze krajowego drewna konstrukcyjnego i odpowiadające im klasy wytrzymałościowe według PN-EN 338:2009 [4].

 

Tabela 1. Klasy sortownicze krajowego drewna konstrukcyjnego i odpowiadające im klasy wytrzymałości

Gatunek drewna

Grubość [mm]

Klasy sortownicze wg PN-D-94021 [5]

KW

KS

KG

Klasy wytrzymałości wg PN-EN 338 [4]

Sosna zwyczajna

(Pinus sylvestris)

>22

C35

C24

C20

Świerk pospolity

(Picea abies)

 

C30

C24

C18

Jodła pospolita

(Abies alba)

 

C22

C18

C14

Modrzew europejski

(Larix deciduas)

 

C35

C30

C24

Drewno konstrukcyjne powinno być bez kory, zgnilizny i śladów po owadach. Sęki, pęknięcia, obliny, krzywizny i wichrowatość nie mogą przekraczać wymagań ustalonych odpowiednio do klas sortowniczych w normie PN-D-94021:2013-10 [3].

Wzorcowa technologia budownictwa szkieletowego wymaga stosowania na konstrukcji domu drewna suszonego komorowo o wilgotności poniżej 18%, czterostronnie struganego, z zaokrąglonymi lub srazowanymi krawędziami.

Zgodnie z Załącznikiem Krajowym do PN-EN 1995-1-1:2010 [6], wilgotność drewna nie powinna być wyższa niż:

  • 18% w konstrukcjach chronionych przed zawilgoceniem,
  • 23% w konstrukcjach narażonych na działanie warunków atmosferycznych.

 

Minimalne wymiary przekroju poprzecznego elementów konstrukcyjnych powinny wynosić:

■    ściany wewnętrzne - 38 x 63 mm lub 38 x 89 mm,

■    ściany zewnętrzne i wewnętrzne nośne - 38 x 140 mm,

■    belki stropowe - 38 x 185 mm, 38 x 235 mm lub 38 x 285 mm.

Ostateczne wymiary elementów konstrukcji należy przyjmować zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym.

Zgodnie z PN-EN 14081-1+Al:2011 [2], drewno ma klasę reakcji na ogień: D-s2, d0.

Wyższą klasę reakcji na ogień można osiągnąć, stosując odpowiednią technologię zabezpieczania Klasa reakcji na ogień drewna zabezpieczonego musi być potwierdzona odpowiednimi badaniami.

 

Drewno łączone na złącza klinowe

Drewno łączone na złącza klinowe popularnie określane jest jako KVH.

Drewno łączone na złącza klinowe powinno spełniać wymagania normy PN-EN 15497:2014 [7].

Drewno KVH wykonuje się w dwóch klasach jakości:

-     SI - przeznaczone do miejsc, w których deska po zamontowaniu będzie elementem dekoracyjnym,

-     NSI - przeznaczone dla miejsc nie eksponowanych.

Wilgotność drewna łączonego wzdłużnie na złącza klinowe nie powinna przekraczać 18%.

 

Drewno klejone warstwowo

Drewno klejone warstwowo określane jest potocznie jako BSH.

Drewno klejone warstwowo powinno spełniać wymagania normy PN-EN 14080:2013-07 [8].

Drewno klejone warstwowo produkowane jest w klasach wytrzymałości GL24, GL28, GL32.

Drewno klejone warstwowo dzieli się na:

  • drewno jednorodne - którego przekrój poprzeczny tworzą warstwy tarcicy o jednakowej klasie wytrzymałości tego samego gatunku botanicznego lub kombinacji gatunków,
  • drewno kombinowane - którego przekrój poprzeczny tworzą wewnętrzne i zewnętrzne warstwy tarcicy o różnych klasach wytrzymałości, tego samego gatunku botanicznego lub kombinacji tych gatunków.

 

Wilgotność drewna klejonego warstwowo nie powinna przekraczać 15%.

Zgodnie z PN-EN 14080:2013-07 [8], drewno klejone warstwowo ma klasę reakcji na ogień D-s2, d0.

 

Drewno klejone warstwowo z fornirów (LVL)

W zależności od kierunku sklejenia poszczególnych płatów forniru, rozróżnia się trzy rodzaje forniru klejonego warstwowo:

  • We wszystkich płatach forniru włókna biegną wzdłużnie Materiał ten nie posiada sztywności, odporności na zginanie boczne, stąd ma zastosowanie do podłużnych elementów konstrukcyjnych.
  • Około jedna piąta płatów forniru klejona jest poprzecznię Poprawia to sztywność płyty, jej odporność na zginanie boczne oraz wytrzymałość na ściskanie Warstwy o zmienionym kierunku ułożenia znacznie zwiększają dopuszczalne wartości oddziałujących sit poprzecznych, stabilność formy i sztywność płyty.
  • Materiał wyprodukowany na indywidualne zamówienia, o specjalnej jakości, przeznaczony do zastosowań przemysłowych.

Fornir klejony warstwowo powinien spełniać wymagania PN-EN 14374:2005 [60]. Defini­cje, klasyfikacje i wymagania określa PN-EN 14279 [9].

Klasę reakcji na ogień drewna klejonego warstwowo z fornirów należy zbadać i sklasyfikować zgodnie z PN-EN 13501-1 [10]. Standardowo producenci drewna klejonego warstwo­wo z fornirów deklarują klasę reakcji na ogień: D-sl, d0.

 

Belki dwuteowe z drewna i materiałów drewnopochodnych

Na konstrukcje domu - ściany, stropy i dachy - mogą być stosowane belki dwuteowe Stopki belek wykonane są najczęściej z drewna litego łączonego na złącza klinowe, natomiast środniki belek z twardej płyty pilśniowej lub płyty OSB/4. Dostępne są również belki ze stopkami wykonanymi z forniru klejonego warstwowo (LVL).

 

Nośność belek, w zależności od przyjętych obciążeń i rozpiętości, określa producent.

Belki dwuteowe ze stopkami z drewna litego i środnikiem z:

  • płyty pilśniowej twardej - posiadają Europejską Aprobatę Techniczną ETA-06/0238 [11], wydaną przez British Board of Agrément;
  • płyty OSB/4 - posiadają Europejską Aprobatę Techniczną ETA 11/0111, wydaną przez Instytut Techniki Budowlanej [12].

Belki dwuteowe ze stopkami z drewna klejonego warstwowo z fornirów i środnikiem z płyty pilśniowej twardej posiadają Europejską Aprobatę Techniczną ETA-06/0238 [11].

Według deklaracji producentów, zbadane i sklasyfikowane zgodnie z normą PN-EN 13501-1 [10] belki dwuteowe mają klasę reakcji na ogień D-s2, d0.

 

2. Płyty drewnopochodne

Na poszycia stropów, ścian zewnętrznych i połaci dachów należy stosować płyty wiórowe typu P5, OSB/3 lub sklejkę posiadającą właściwości o zwiększonej odporności na wilgoć.

Płyty typu P5 występują na rynku pod nazwami handlowymi, np. MFP. Płyty te spełniają wymagania PN-EN 312:2011 [15]. Wymagania dla płyty OSB/3 określa PN-EN 300:2007 [13], a dla sklejki o zwiększonej odporności na wilgoć PN-EN 314-2:2001 [16].

Właściwości płyt drewnopochodnych do stosowania w budownictwie określa PN-EN 13986:2006 [19].

Dopuszczalna wilgotność płyt wiórowych stosowanych przy budowie domów o drewnianej konstrukcji szkieletowej nie powinna być większa niż 10%.

Klasyfikację płyt wiórowych należy przyjmować według PN-EN 309:2007 [14].

Wytrzymałości charakterystyczne płyt wiórowych, przyjmowane do obliczeń konstrukcyj­nych, powinny być zgodne z podanymi w PN-EN 12369-1:2002 [17].

Płyty wiórowe stosowane na poszycia ścian, stropów i dachów powinny spełniać wymaga­nia PN-EN 12871:2013-11 [18].

 

Tabela 2. Zestawienie właściwości płyt drewnopochodnych

Właściwość

Pyta

 

MFP

OSB/3

Sklejka wodoodporna

Drugość i szerokość - typowe, mm

2500 x1250 (2400 x 1200)1'

2500x1250 2070 x 2800

2440 x1220 3050 x1525

Grubość, mm

10,12, 15, 18, 22,25

8, 10,12, 15, 18, 22, 25

8, 10,12, 15,18, 22, 25

Współczynnik przewodności cieplnej \, W/mK

0,13

0,13

0,09 do 0,24

Współczynnik oporu dyfuzyjnego p. w warunkach: - wilgotnych, -suchych

50 100

15 50

5 do 100 150 do 250

Klasyfikacja ogniowa PN-EN 13501-1 [10]

D-s1,d0

D-s2,d0 (DFL-s1-dla podłóg)

D-s2, d0 - dla grubości >9 mm

Ograniczenia

< 1m2 płyty na 1 m3 pomieszczenia

1                                                           wymiary płyt wykonywane na zamówienie

 

3.    Belki stalowe

Jako elementy konstrukcji mogą być stosowane belki stalowe - dwuteowniki lub ceowniki. Elementy te stosuje się głównie na podciągi, dla zwiększenia rozpiętości stropów drewnianych.

Belki stalowe należy odizolować od drewnianych elementów konstrukcji.

Dwuteowniki stalowe produkowane są według normy PN-EN 10024 [43].

 

4.    Okładziny z płyt gipsowych

Płyty gipsowo-kartonowe i gipsowo-włóknowe stosuje się na wewnętrzne okładziny ścian i sufitów. Ponadto płyty gipsowo-włóknowe mogą pełnić rolę płyty budowlanej i mogą być stosowane jako konstrukcyjne do budowy nośnych i nienośnych elementów budowlanych. Płyty gipsowo-włóknowe posiadają formalne dopuszczenie do zastosowania na zewnątrz.

 

Płyty gipsowo-kartonowe

Płyty gipsowo-kartonowe stosuje się na wewnętrzne poszycie ścian oraz sufitów. Płyty gipsowo-kartonowe produkowane są według normy PN-EN 520+Al:2012 [34] Rozróżnia się płyty gipsowo-kartonowe:

Zwykle budowlane, ogólnego przeznaczenia, typ A

Wodoodporne, typ H, o zmniejszonym stopniu wchłaniania wody (kolor kartonu zielony). Przeznaczone do stosowania w pomieszczeniach wentylowanych o okresowo zwiększonej wilgotności powietrza nie przekraczającej 85%, pod warunkiem pokrycia całej powierzchni sciany materiałem odpornym na wilgoć. Oznaczane jako HI, H2, H3 w zależności od stopnia wchłaniania wody.

■  Usztywniające, typ E, stosowane jako usztywnienie ścian. Nie mogą być narażone na stałe działanie zewnętrznych czynników atmosferycznych. Mają zmniejszony stopień wchłaniania wody oraz minimalny stopień przepuszczalności pary wodnej.

■    O podwyższonej odporności na działanie ognia, typ F, zawierają w rdzeniu gipsowym włókna mineralne lub inne dodatki w celu zwiększenia spójności rdzenia przy działaniu wysokich temperatur.

■    O kontrolowanej gęstości, typ D, pozwalają na uzyskanie poprawionych właściwości w niektórych zastosowaniach.

■    O zwiększonej wytrzymałości, typ R, stosuje s\ą, kiedy wymagana jest większa wytrzymałość oraz większa odporność na działanie obciążeń wzdłużnych i poprzecznych.

■    O zwiększonej twardości powierzchni, typ I, stosuje się, kiedy wymagana jest podwyższona twardość powierzchni.

Na rynku dostępne są płyty spełniające jednocześnie kilka podwyższonych wymagań, np. typ FH2 lub DFRIEHl.

Płyty nie oznaczone jako typ H mogą być stosowane w pomieszczeniach o wilgotności nie większej niż 70%.

Właściwości płyt gipsowo-kartonowych podano w tabeli 3.

Płyty gipsowo-kartonowe należy mocować na łączniki zgodnie z PN-EN 14566 [62] oraz z zaleceniami producenta

 

Płyty gipsowo-włóknowe

Płyty gipsowo-włóknowe są zbrojone włóknem celulozy. W odróżnieniu od utwardzonych płyt G-K nie posiadają warstwowej budowy, nie występuje obłożenie rdzenia gipsowego warstwą kartonu, są homogenne

Produkowane są na podstawie normy PN EN 15283-2 +A1:2012 [64]. Stosuje się je na:

  • okładziny ścian wewnętrznych i zewnętrznych,
  • poszycie zewnętrzne ścian szkieletowych, pod warunkiem zastosowania trwałej i skutecznej warstwy elewacyjnej, chroniącej płyty przed bezpośrednim oddziaływaniem czynników atmosferycznych.

 

Stosowane są jako niepalny nośnik systemu elewacyjnego (dociepleniowego) metody lekkiej suchej (np. siding, deszczułka licowa, blacha pofałdowana itp.) lub metody lekkiej mokrej z izolacja z twardej wełny lub styropianu.

Płyty gipsowo-włóknowe zapewniają elewacji status elewacji niepalnej, a co najmniej spełniającej wymagania NRO dla:

  • obudowy stropów pełnych i szkieletowych,
  • suchych podkładów pod posadzki.

 

Płyty o podwyższonej odporności na ogień

Jednorodna pyta gipsowo-włóknowa, przeznaczona do suchej zabudowy z dodatkiem włókien celulozy i włókien niepalnych, z rdzeniem hydrofobizowanym w procesie produkcji. Do stosowania wewnątrz budynków, jako element budowlany ochrony przeciwpożarowej na ścianach i stropach.

 

Płyty o podwyższonej odporności na wilgoć

Dzięki specjalnemu kaszerowaniu na tylnej stronie płyty przepuszczalność pary wodnej zostaje zredukowana w takim stopniu, ze nie trzeba montować dodatkowych warstw nie przepuszczających pary wodnej w konstrukcjach ścian szkieletowych.

Płyty gipsowo-włóknowe należy mocować na łączniki zgodnie z PN-EN 14566 [62] oraz z zaleceniami producenta

Właściwości płyt gipsowo-włóknowych podano w tabeli 3.

 

Tabela 3. Właściwości płyt z materiałów gipsowych

Właściwości

Pyta

 

Gipsowo-kartonowa

Gipsowo-włóknowa

Drugość i szerokość - typowe, mm

2400 x 1200; 2500 x 1200; 2600 x1200; 3000 x1200

Grubość, mm

6,5; 9,5;12,5; 15, 18, 25

10; 12,5; 18

Współczynnik przewodności cieplnej A, W/mK

W zależności od typu 0,25 - 0,34

0,32

Współczynnik oporu dyfuzyjnego p.

W zależności od typu 10-50

13

Reakcja na ogień PN-EN 13501-1 [52]

A2

A2/Al(FirePanel Al)

 

5. Łączniki do drewna

Do łączenia drewnianych elementów konstrukcji należy stosować łączniki do drewna - gwoździe, śruby, wkręty, sworznie, pierścienie zębate, wkładki itd. łączniki powinny spełniać wymagania norm przedmiotowych, w tym PN-EN 912:2011 [38]PN-EN 14545:2011 [61]. W zależności od klasy zagrożenia, łączniki metalowe powinny być zabezpieczone przed korozją.

 

Gwoździe

Do łączenia drewnianych elementów konstrukcji ścian, stropów i dachu można stosować wszystkie rodzaje gwoździ. Gwoździe zwykłe budowlane mogą być zastępowane gwoździami skrętnymi o tej samej długości lub krótszymi gwoździami karbowanymi. Do montażu poszycia ścian i dachu można stosować gwoździe zwykłą Natomiast do montażu poszycia stropów należy stosować gwoździe skrętne lub karbowane Do montażu papy na dachu, jak również do montażu płyt gipsowo - włóknowych należy stosować gwoździe papowe

Gwoździe zwykłe powinny odpowiadać wymaganiom PN-EN 10230-1:2003 [44].

 

Wkręty do drewna

Do łączenia drewnianych elementów konstrukcji ścian, stropów i dachu, a także do montażu poszycia stropów, ścian i dachu można stosować wkręty do drewna; wymiar wkrętów może być nieco mniejszy niż wymagany wymiar gwoździ budowlanych zwykłych lub skrętnych i równy gwoździom karbowanym stosowanym do łączenia tych samych elementów konstrukcji budynku. Wkręty do drewna powinny spełniać wymagania normy PN-M-82509:1984 [24].

 

Śruby (kotwy)

Stosowane do montażu podwaliny na ścianie fundamentowej lub płycie betonowej; mogą być także stosowane do łączenia dwóch lub kilku elementów konstrukcji w jedną całość.

 

Zszywki

Stosowane do montażu folii wiatroizolacyjnej i opóźniacza pary. W większych rozmiarach stosowane do montażu poszycia ścian i połaci dachu z płyt drewnopochodnych czy płyt gipsowo-włóknowych. Metody badań nośności na zszywki określa PN-EN 1381:2000 [40].

 

Zatacza metalowe

Złącza metalowe (wsporniki belek, złącza kątowe, złącza kalenicowe, stopki pod stupy, a także blachy do ochrony instalacji) stosowane są do łączenia elementów konstrukcji. Złącza powinny odpowiadać wymaganiom ETAG 015 [11] lub zaleceniom udzielania Aprobat Technicznych ITB ZUAT-15/II.17/2003 [16], względnie odpowiednim Aprobatom Technicznym.

 

Płytki kolczaste

Powszechnie stosowane przy montażu elementów wiązarów dachowych. Mogą również być stosowane do łączenia elementów przy prefabrykacji ścian i stropów. Płytki powinny spełniać wymagania PN-EN 14545:2011 [61] lub posiadać Aprobatę Techniczną. Metody badań wytrzymałości i sztywności połączeń konstrukcji drewnianych za pomocą metalowych płytek kolczastych określa PN-EN 1075:2015-03 [39]. Drewniane wiązary kratowe oraz inne elementy łączone na płytki kolczaste powinny odpowiadać normie PN-EN 14250:2011 [58].

 

6.    Preparaty do zabezpieczenia drewna i materiałów drewnopochodnych

Preparaty do zabezpieczenia drewna i materiałów drewnopochodnych przed korozją biologiczną powinny być zgodne z wymogami norm PN-C-04906:2000 [22]PN-EN 599 -1+A1:2014-04 [35], z wymaganiami podanymi w Aprobatach Technicznych oraz zgodne z zaleceniami udzielania Aprobat Technicznych.

Przed wprowadzeniem do obrotu preparaty-zgodnie z ustawą o produktach biobójczych [2)] oraz obwieszczeniem w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o produktach biobójczych [9)], a także rozporządzeniem Ministra Zdrowia w sprawie kategorii i grup produktów biobójczych według ich przeznaczenia [3)] - powinny uzyskać pozwolenie Ministra Zdrowia.

Preparaty do zabezpieczenia drewna i materiałów drewnopochodnych przed ogniem oraz przed działaniem korozji biologicznej powinny spełniać wymagania podane w normach przedmiotowych oraz Aprobatach Technicznych.

 

7.    Materiały do izolacji przeciwwilgociowych

Do ochrony elementów budynku przed wilgocią służą izolacje przeciwwilgociowe W zakresie tym rozróżnia się rożnego rodzaju uszczelki i powłoki.

 

Papa izolacyjna

Stosowana jako izolacja przeciwwilgociowa pod podwaliny ścian zewnętrznych i wewnętrznych parteru, stawianych na koronie murów fundamentowych bądź płycie betonowej oraz na wstępne krycie poszycia dachowego. Papa izolacyjna powinna spełniać wymagania normy PN-EN 14967:2007 [63].

 

Uszczelki na przenikanie powietrza

Stosowane pod podwaliny ścian zewnętrznych, do uszczelnienia budynku na przenikanie powietrzą Jako uszczelki mogą być stosowane materiały rozprężne, uszczelki gumowe lub inne zabezpieczające budynek przed przewiewaniem. Uszczelki powinny odpowiadać klasie ogniowej E według PN-EN 13501-1 +A1:2010 [52].

Uszczelki chroniące przed przenikaniem powietrza należy także stosować przy pionowym łączeniu prefabrykatów.

 

Wiatroizolacja

Folie polipropylenowe lub włókniny dopuszczone są do stosowania w budownictwie jako folie ścienne, spełniające wymagania normy PN-EN 13984 -.2013-06 [54] lub posiadające Aprobatę Techniczną oraz mające właściwości nierozprzestrzeniające ognią

Folia wiatroizolacyjna powinna cechować się przepuszczalnością powietrza w granicach 20m3/m2/h przy różnicy ciśnień 50 Pa, co w przybliżeniu odpowiada równoważnej dyfuzyjnie grubości warstwy powietrza Sd = 0,5 m (z wnętrza na zewnątrz) przy jednoczesnym izolowaniu przepływu pary wodnej w drugą stronę (z zewnątrz do wnętrza).

 

Opóźniacz pary (paraizolacja)

Folia polietylenowa grubości 0,15-0,2 mm, stosowana jako opóźniacz pary. Folia powin­na posiadać dopuszczenie do stosowania w budownictwie, spełniające wymagania normy PN-EN 13984 -.2013-06 [54] lub Aprobatę Techniczną oraz powinna posiadać właściwości nierozprzestrzeniające ognią

Folia opóźniacza pary powinna cechować się paroprzepuszczalnością w granicach 0,2 - 0,5 g/m2/24h, co w przybliżeniu odpowiada równoważnej dyfuzyjnie grubości warstwy powie­trza Sd = 20-100.

 

Paroizolacja aktywna

Paroizolacja aktywna posiada zmienny współczynnik Sd w granicach 0,3 - 5 m, w zależności od pory roku i warunków atmosferycznych; w zimie zabezpiecza konstrukcję przed wykraplaniem się wilgoci wewnątrz przegrody, a latem umożliwia jej swobodne odparowanie Folia paroizolacji aktywnej powinna spełniać wymagania normy PN-EN 13984:2013-06 [54] lub posiadać Aprobatę Techniczną oraz powinna posiadać właściwości nierozprzestrzeniające ognią

 

Uszczelki opóźniacza pary

Wszelkie przejścia instalacji przez folię opóźniacza pary powinny być uszczelnione przed przenikaniem powietrza i wilgoci poprzez stosowanie odpowiednich uszczelek, np. w formie kołnierzy obejmujących przewody czy rury. Właściwości materiałów izolacyjnych przedstawiono w tabeli 4.

 

Wełna mineralna - szklana

Stosowana do izolacji termicznej ścian, stropów i dachów; może być również stosowana jako materiał izolacji akustycznej ścian wewnętrznych i stropów miedzykondygnacyjnych. W formie płyt stosowana jako materiał izolacyjny w systemach zewnętrznego ocieplania budynków.

 

Wełna mineralna - skalna

Stosowana do izolacji termicznej ścian, stropów i dachów; może być również stosowana jako materiał izolacji akustycznej ścian wewnętrznych i stropów miedzykondygnacyjnych. W formie płyt stosowana jako materiał izolacyjny w systemach zewnętrznego ocieplania budynków.

 

Wyroby na bazie włókien celulozowych

Izolacje aplikowane na sucho pomiędzy pionowe elementy konstrukcji - sciany oraz stropy i dachy - przez wdmuchiwanie lub układane na powierzchni stropów poddaszy nieużytkowych.

 

Izolacje na bazie włókien drzewnych

Stosowane jako izolacje termiczne i akustyczne ścian, stropów i dachów. Materia dyfuzyjnie otwarty; reguluje mikroklimat w pomieszczeniu poprzez wysoką zdolność akumulacji pary wodnej. Stosowane także jako materiał izolacyjny w systemach zewnętrznego ocie­plania budynków.

 

Izolacje na bazie włókien konopi

Właściwości

Wyrób

 

na bazie włókien ce­lulozowych

na bazie włókien drzewnych

Wełna skalna

Wełna szklana

na bazie włókien z konopi

 

 

wełna drzewna

Płyty

pilśniowe

porowate

 

 

 

Dokument odniesienia

EAT

09/0354

[15]

PN-EN 13171 [51]

PN-EN 622-4 [36]

PN-EN 13162 [49]

PN-EN 13162

[49]

ETA

06/0040

[14]

Drugość i szerokość -typowe, mm

 

1220x575

2500 x 600

1000 x 600 w rolkach lub płytach

1000 x 600 w rolkach lub płytach

 

Grubość, mm

-

50 - 200

22, 24, 35, 52

50-200

50 - 200

40 - 240

Współczynnik przewodności cieplnej \, W/ mK

0,041

0,038

0,048

0,037-0,045

0,030 -0,045

0,040

Współczynnik oporu dyfuzyjnego p.

1,4

(przy gęstości 47,5 kg/ m3)

0,5

(przy gęstości 47,5 kg/

m3)

5

(przy gęstości 47,5 kg/

m3)

1

1

0,5

Właściwa pojemność cieplna P/(kg*K)]

2110

2100

2100

750

840

1700

Klasyfikacja ogniowa PN-EN 13501-1

C-s2,d0

E

E

Al

Al

D-s3,d0

Stosowane jako materiał izolacji cieplnej ścian, stropów i dachów. Materia otwarty dyfuzyjnie, reguluje mikroklimat pomieszczeń. Surowiec odnawialny- ekologiczny i przyjazny środowisku.

 

Tabela 4. Właściwości materiałów do izolacji cieplnej

 

 

 

Styropian

Stosowany do pionowej izolacji cieplnej ścian fundamentowych, do poziomej izolacji cieplnej posadzek na gruncie i w systemach ociepleń ścian zewnętrznych (ETICS). Wymagania dla styropianu określa norma PN-EN 13163+Al:2015-03 [50]. Współczynnik przewodności cieplnej w granicach 0,038 - 0,042 W/mK. Zgodnie z PN-EN 13501-1 [10] styropian odpowiada klasie reakcji na ogień Ę

 

 

9. Izolacje akustyczne

Do uzyskania właściwej izolacyjności akustycznej ścian i stropów stosuje się te same materiały, co w przypadku izolacji cieplnych o właściwościach podanych w tabeli 4. W zakresie izolacyjności akustycznej przegród należy przestrzegać zaleceń określonych w PN-B-02151-3:1999 [21].

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bibliografia:

1)        Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011 z dnia 9 marca 2011 r., ustanawiające zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobow budowlanych i uchylające dyrektywę Rady 89/106/EEG.

2-57)      PN-EN-14081+A1:2011 - Konstrukcje drewniane Drewno konstrukcyjne o przekroju prostokątnym sortowane wytrzymałościowo. Część 1: Wymagania ogólnę

3-23)      PN-D-94021:2013-10 - Tarcica iglasta konstrukcyjna sortowana metodami wytrzymałościowymi.

4-31)      PN-EN 338:2009 - Drewno konstrukcyjne Klasy wytrzymałości.

5-23)      PN-D-94021:2013-10 - Tarcica iglasta konstrukcyjna sortowana metodami wytrzymałościowymi.

6-41)      PN-EN 1995-1-1 - Eurokod 5: Projektowanie konstrukcji drewnianych. Część 1-1: Zasady ogólne i zasady dla budynków.

7-65)      PN-EN 15497:2014-6 - Konstrukcyjne drewno lite łączone na złącza klinowe Wyma­gania jakościowe i minimalne wymagania produkcyjne

8-56)      PN-EN 14080:2017-07 - Drewno klejone warstwowo i drewno lite klejone warstwowo. Wymagania

9-59)      PN-EN 14279+A1-.2009 - Drewno klejone warstwowo z fornirów (LVL). Definicje, klasyfikacja i wymagania

10-52)     PN-EN 13829:2002 - Właściwości cieplne budynków. Określanie przepuszczalności powietrznej budynków. Metoda pomiaru ciśnieniowego z użyciem wentylatora

11-13)      Europejska Aprobata Techniczna ETA 06/0238 - Light composite wood-based beams and columns for structural use

12)      Europejska Aprobata Techniczna ETA 11/0111 - Lekkie kompozytowe drewnopochodne belki i słupy.

13-25)      PN-EN 300:2007 - Płyty o wiórach orientowanych (OSB). Definicje, klasyfikacja i wy­magania technicznę

14-26)      PN-EN 309:2007 - Płyty wiórowe Definicja i klasyfikacją

15-27)      PN-EN 312:2011 - Płyty wiórowe Wymagania techniczne

16-29)      PN-EN 314-2:2001 - Sklejka Jakość sklejenia Część 2: Wymagania

17-47)     PN-EN 12369-1:2002 - Płyty drewnopochodne Wartości charakterystyczne do projektowania Część 1: Płyty OSB, płyty wiórowe i płyty pilśniowe

18-48)     PN-EN 12871:2013-11 - Płyty drewnopochodne Oznaczanie właściwości użytkowych dla płyt przenoszących obciążenia, stosowanych na podłogi, dachy i ściany.

19-55)     PN-EN 13986:2006 - Pfyty drewnopochodne do stosowania w budownictwię Wfa­sciwosci, ocena zgodnosci i oznakowanię

43)      PN-EN 10024-1998 - Dwuteowniki stalowe z pochyloną wewnętrzną powierzchnią stopek walcowane na gorąco. Tolerancja kształtów i wymiarów.

34)      PN-EN 520 +A1:2012 - Płyty gipsowo-kartonowę Definicje, wymagania i metody badań.

62)      PN-EN 14566+A1.2012 - Łączniki mechaniczne do konstrukcji z płyt gipsowo-kartonowych. Definicje, wymagania i metody badań.

64)      PN EN 15283-2+Al:2012 - Płyty gipsowe zbrojone włóknami. Definicje, wymagania i metody badań. Część 2: Płyty gipsowo-włóknowe

38)      PN-EN 912:2011 - Łączniki do drewna Dane techniczne łączników stosowanych w konstrukcjach drewnianych.

61)      PN-EN 14545:2011 - Konstrukcje drewniane łączniki typu wkładek i pierścieni. Wy­magania

44)      PN-EN 10230-1:2003 - Gwoździe z drutu stalowego - Część 1: Gwoździe ogólnego przeznaczenia

24)      PN-M-82509:1984 - Wkręty do drewna Wymagania i badania

40)      PN-EN 1381:2000 - Konstrukcje drewniane Metody badań. Nośność złączy na zszywki.

11)      ETAG 015 - Trójwymiarowe łączniki mechaniczne do konstrukcji drewnianych.

16)      ITB ZUAT-15/lII.17/2003; Trójwymiarowe łączniki mechaniczne do konstrukcji drew­nianych. ITB, Warszawa 2003.

61)      PN-EN 14545:2011 - Konstrukcje drewniane łączniki typu wkładek i pierścieni. Wy­magania

39)      PN-EN 1075:2015-03 - Konstrukcje drewniane Metody badań. Połączenia na metalowe płytki kolczaste

58)      PN-EN 14250:2011 - Konstrukcje drewniane Wymagania produkcyjne dotyczące prefabrykowanych elementów konstrukcyjnych łączonych płytkami kolczastymi.

22)      PN-C-04906:2000 - Środki ochrony drewna Ogólne wymagania i badania

35)      PN-EN 599-1+A1:2014-04 - Trwałość drewna i materiałów drewnopochodnych. Skuteczność działania zapobiegawczych środków ochrony drewna oznaczona w badaniach biologicznych. Część 1: Wymagania odpowiadające klasie użytkowania

2)        Ustawa z dnia 13 września 2002 r. o produktach biobójczych (Dz.U. 2002 nr 175 poz. 1433 z późniejszymi zmianami).

3)        Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 17 stycznia 2003 r. w sprawie kategorii i grup produktów biobójczych według ich przeznaczenia (Dz.U. nr 16 z dnia 4 lutego 2003 r.)

9)        Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej z dnia 6 lutego 2015 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o produktach biobójczych (Dz.U. 2015, poz. 242).

63)      PN-EN 14967:2007 - Elastyczne wyroby wodochronne. Wyroby asfaltowe do poziomej izolacji przeciwwilgociowej. Definicje i właściwości.

54)     PN-EN 13984:2013-06 - Elastyczne wyroby wodochronne Wyroby z tworzyw sztucznych i kauczuku do regulacji przenikania pary wodnej. Definicje i właściwości.

15)      Europejska Aprobata Techniczna ETA 09/0354 - Sypki wyrób termoizolacyjny z włókien celulozowych.

51)     PN-EN 13171+A1:2015-04 - Wyroby do izolacji cieplnej w budownictwie. Wyroby z włókien drzewnych (WE) produkowane fabrycznie. Specyfikacja

36)      PN-EN 622-4:2010 - Płyty pilsniowe Wymagania techniczne Wymagania dla płyt porowatych.

49)     PN-EN 13162+A1:2015-04 - Wyroby do izolacji cieplnej w budownictwie. Wyroby z wełny mineralnej (MW) produkowane fabrycznie. Specyfikacja

14)      Europejska Aprobata Techniczna ETA 06/0040 Z-23.16-1598 - Dammplate aus Hanf zur Warme und/oder Luftschalldammung.

50)      PN-EN 13163+A1:2015-03 - Wyroby do izolacji cieplnej w budownictwie. Wyroby ze styropianu (EPS) produkowane fabrycznie. Specyfikacja

21)      PN-B-02151-3.1999 - Akustyka budowlana. Ochrona przed hałasem w budynkach - Izolacyjność akustyczna przegród w budynkach oraz izolacyjność akustyczna elementów budowlanych. Wymagania

Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszego serwisu.

Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki.

rozumiem